Ikke

Amelie wil heel graag vliegen. Als een elfje, met vleugels. “Waar zou je dan naar toe willen vliegen dan?” “Naar de Here God!”

Met mijn ene arm om mijn dochter heen geklemd, met mijn andere stuur ik soepeltjes mijn autootje in het rond. We genieten! Samen in de botsautootjes, iets mooiers is er op de kermis niet te vinden!

Terwijl we achterna gezeten worden door pappa met andere dochter, zoeven wij recht op een ander blikkie af. KABOEM!!! Luid gejuich en gegiechel van mijn meissie verteld mij dat dit een hele goede actie was! KABOEM! we worden verpletterd door pappa. Ik zie twee glunderende oogjes net boven pappa’s arm uitkomen.

Vroeguh, toen ik nog niet zo groot als nu was, gingen wij elk jaar naar Drievliet. En elk jaar ging ik samen met mijn 5 broers in de botsautootjes. Dan was de botsbaan al bijna vol. Soms waagde zelfs mijn pa zich nog in het strijdgewoel, met onder zijn arm xc3xa9xc3xa9n van mijn minizusjes. Niks leuker dan HEEL HARD tegen pappa aan knallen!

En nu mag ik met mijn eigen kids! Ik kan niet wachten totdat ze zelf zo’n blikkie kunnen besturen!

Volgend jaar weer!

Morgen een gesprek op school. Over Eva. Ze zit nu bijna 8 weken in groep 3, maar de juf is erachter gekomen dat ze eigenlijk alle stof van groep 3 al beheerst. Dus mochten wij een paar weken geleden alweer op gesprek komen.

Zo’n gesprek op school vindt ik toch altijd een beetje spannend. Vroeger had ik een heilig ontzag voor juffen, toen ik zelf nog een klein Eleaatje was. Nu klets ik bijna elke dag wel even met xe9xe9n van deze dames, maar als je dan officieel op gesprek moet komen, voel ik toch altijd weer even dat gevoel van vroeger opkomen.

Daar gingen Martin en ik (gelukkig samen) naar de juf. We mochten plaatsnemen op zeer kleine stoeltjes achter zeer kleine tafeltjes. Wat vooral voor Martin natuurlijk even een probleempje was . En toen vertelde juf dus hoe slim onze Eva was. We waren wel onder de indruk hoor. Gelukkig had juf ook al een heel plan, wat ze met Eva nog kon gaan doen. Daar zou Eva de komende zes weken wel weer even mee door kunnen. Martin en ik keken elkaar verbijsterd aan: Zes weken? Groep 3 duurt toch tien maanden??

De volgende dag was de juf ziek. En ze bleef helaas ziek. Invaller na invaller, totdat de school voorlopig een structurele oplossing had gevonden. Eva werd dag na dag vervelender, want ja, die invallers wist niks van het grote Plan… Sommige dagen zat Eva alleen maar te computeren op school!

Dus toch maar weer zelf de koe bij de horens gepakt. Eva moest opnieuw getest, vond ik. En dan bij een specialiste die weet heeft van kinderen met faalangst. Want Eva is altijd bang dat ze iets verkeerd doet.

En nu is ze getest. En tot onze verbazing blijkt ze al die tijd net zo bijdehand als Amxe9lie te zijn. Zelfs de juffen op school waren verrast!

Morgen gesprek op school. (Ben ik nu alweer zenuwachtig!) En nu maar hopen dat er nog een plekje bij Amxe9lie in de klas zal zijn…

En daarna gesprek met onze meiden. Want zij weten nog van niks. Ik ben erg benieuwd hoe ze dit op gaan pakken!

Gisteren ben ik met Eva met de trein naar Bergen op Zoom geweest. Eva had nog maar xe9xe9n keer eerder in de trein gezeten, dus het was een hele belevenis. Samen met de trein.

De hele reis was Eva super gezellig. we zagen koeien, huizen, bomen en vooral veel mensen. Eva vond het maar wat gezellig. Haar Dora-boekje wat ze bij zich had, werd bijna niet ingekeken. Haar mondje stond niet stil. Heerlijk tijd met mamma!

In Bergen op Zoom werden we opgehaald door een mevrouw. Eva mocht allemaal leuke spelletjes gaan doen met deze mevrouw. Nou, dat was ook al zo’n feestje! Twee uur lang genieten van exclusieve aandacht van een juf! En deze juf was wel een heel bijzondere juf, met een eigen zwembad, en een megatuin. (waar mamma heerlijk lag te chillen…)

Bij elke snoep-thee-plas pauze vroeg Eva al na 2 minuten aan de ‘juf ‘: “Gaan we al weer verder?” Het was duidelijk, ze was in haar element!

Om twee uur waren we weer klaar. We werden samen weer naar het station gebracht. Daar wachten we in het zonnetje op onze trein. Eva kroop bij mamma op schoot. En toen we in de trein zaten, zakte ze langzaam naar mij toe. Weg was ze.

Wat een heerlijke dag!

Nou, daar ben ik eindelijk weer eens in de lucht. Niet dat ik nou veel te melden heb hoor. Maar ik vond het toch vervelend dat ik niks kon melden. Zo had ik bedacht dat ik wel eens een sappig verhaal kon schrijven over mijn nieuwste hobby. Maar ik ben alweer vergeten wat toch ook weer mijn nieuwste hobby was. Jammer. Voor mij dan he? Mijn hobby’s zijn namelijk niet dik gezaaid. Ja, lezen, maar dat is al mijn hele leven zo. En dan houd ik errug van zingen. Maar ook dat is niet nieuw toch? (zal ik nou zangles gaan nemen of heb ik het dan toch een beetje te hoog in mijn bol?)

Maarrrrrr nu weet ik het weer! Mijn nieuwste hobby is dat ik lid ben geworden van de dramaclub uit onze kerk! En dat vind ik LEUK jo! Lekker op het podium, sketches opvoeren. Of een liedje zingen! Helemaal geweldig!

Kijk, dat kan ik dan nu eindelijk weer delen met jullie. Heerlijk hoor!

Wij hebben een dure dochter, heb ik deze week ontdekt!

Zoals de meesten weten, is onze jongste behoorlijk slim. Deze week was ik naar een informatie avond over slimme kids, en hoe die te begeleiden op school. Er is een stortbak aan informatie over mij heen gekomen. En dat terwijl ik dacht dat we er behoorlijk wat over weten!

Bekend is natuurlijk dat in onze hersenen verbindingen worden gelegd. Bij een slim kind worden er meer verbindingen gelegd.Als je het vergelijkt met wegen, normale mensen hebben simpel een tweebaansweg in hun hoofd tussen bepaalde hersenen. Onze dame heeft een snelweg, compleet met knooppunten aangelegd in haar koppie. Waar wij dus een link leggen tussen het xe9xe9n en het ander, legt zij een link tussen het xe9xe9n en vele andere. Sommige slimme kinderen kunnen zelfs dom lijken, omdat ze dus niet zo snel met een gewenst antwoord komen. Maar ja, zo'n kind kan uit zoveel antwoorden kiezen, kies dan maar eens het gewenste uit..

En dat geeft toch wel problemen. Veel mensen begrijpen het niet. Denken dat een hoogbegaafd kind dus alles wel weet, of toch wel zelf uit kan zoeken. Dat is dus beslist niet zo! Juist een hoogbegaafd kind heeft specifieke aandacht nodig, anders bedelft het zichzelf onder informatie.

Omdat onze kleine meid zo'n kind is, hebben wij er voor gekozen om haar naar speciaal voor haar passend onderwijs te sturen. Jongste, die nu nog in groep 1 zit, heeft helaas geen vriendinnetjes. Ze wil wel graag spelen met andere kinderen, maar er is totaal geen aansluiting. Ook is de stof die ze in groep 1 kreeg, ver onder haar nivo. En dus past ze zich aan. Ze kan bijvoorbeeld al bijna een jaar lezen, maar als je het aan haar vroeg, dan zei ze tot voor kort altijd dat ze dat niet kon. Ze is toch nog maar 4!

Gelukkig heeft de juf het ook wel gezien. Volgend jaar gaat ze naar groep 3 Leonardo. Speciale klassen voor hoogbegaafde kinderen.

En dat is duur onderwijs. Het zijn kleinere klassen, met maar 16 kinderen in de groep. Dit houdt eigenlijk in dat er 16 verschillende nivo's in xe9xe9n groep zitten. In zo'n groep krijgen de kinderen maar een of twee uur taal of rekenen per week. Ze leren daar wat de andere kinderen in een week moeten leren, in een uurtje. En de rest van de tijd? Die word gevuld met extra lessen. Filosofie, spaans, engels, muziek, ICT, science, techniek, leren omgaan met hun anders-zijn. In de wetenschap dat ze leren leren. In de wetenschap dat ze zich niet zullen vervelen. En in de hoop dat deze kinderen zich geaccepteerd mogen weten, en wie weet; zelfs een vriendje of een vriendinnetje kunnen vinden!

En dit kost geld. Veel geld. Per Leonardo-kind kost het de school x80 2500,00 per jaar extra. En helaas dekt de overheidsbijdrage aan scholen deze kosten niet.

Daarom: Wordt vrienden van Leonardo Zoetermeer! www.vriendenvanleonardozoetermeer.punt.nl.

Ik hoop toch zo dat ook mijn meisje een leuke schooltijd mag krijgen!

Wij hebben een dure dochter, heb ik deze week ontdekt!

Zoals de meesten weten, is onze jongste behoorlijk slim. Deze week was ik naar een informatie avond over slimme kids, en hoe die te begeleiden op school. Er is een stortbak aan informatie over mij heen gekomen. En dat terwijl ik dacht dat we er behoorlijk wat over weten!

Bekend is natuurlijk dat in onze hersenen verbindingen worden gelegd. Bij een slim kind worden er meer verbindingen gelegd.Als je het vergelijkt met wegen, normale mensen hebben simpel een tweebaansweg in hun hoofd tussen bepaalde hersenen. Onze dame heeft een snelweg, compleet met knooppunten aangelegd in haar koppie. Waar wij dus een link leggen tussen het xc3xa9xc3xa9n en het ander, legt zij een link tussen het xc3xa9xc3xa9n en vele andere. Sommige slimme kinderen kunnen zelfs dom lijken, omdat ze dus niet zo snel met een gewenst antwoord komen. Maar ja, zo'n kind kan uit zoveel antwoorden kiezen, kies dan maar eens het gewenste uit..

En dat geeft toch wel problemen. Veel mensen begrijpen het niet. Denken dat een hoogbegaafd kind dus alles wel weet, of toch wel zelf uit kan zoeken. Dat is dus beslist niet zo! Juist een hoogbegaafd kind heeft specifieke aandacht nodig, anders bedelft het zichzelf onder informatie.

Omdat onze kleine meid zo'n kind is, hebben wij er voor gekozen om haar naar speciaal voor haar passend onderwijs te sturen. Jongste, die nu nog in groep 1 zit, heeft helaas geen vriendinnetjes. Ze wil wel graag spelen met andere kinderen, maar er is totaal geen aansluiting. Ook is de stof die ze in groep 1 kreeg, ver onder haar nivo. En dus past ze zich aan. Ze kan bijvoorbeeld al bijna een jaar lezen, maar als je het aan haar vroeg, dan zei ze tot voor kort altijd dat ze dat niet kon. Ze is toch nog maar 4!

Gelukkig heeft de juf het ook wel gezien. Volgend jaar gaat ze naar groep 3 Leonardo. Speciale klassen voor hoogbegaafde kinderen.

En dat is duur onderwijs. Het zijn kleinere klassen, met maar 16 kinderen in de groep. Dit houdt eigenlijk in dat er 16 verschillende nivo's in xc3xa9xc3xa9n groep zitten. In zo'n groep krijgen de kinderen maar een of twee uur taal of rekenen per week. Ze leren daar wat de andere kinderen in een week moeten leren, in een uurtje. En de rest van de tijd? Die word gevuld met extra lessen. Filosofie, spaans, engels, muziek, ICT, science, techniek, leren omgaan met hun anders-zijn. In de wetenschap dat ze leren leren. In de wetenschap dat ze zich niet zullen vervelen. En in de hoop dat deze kinderen zich geaccepteerd mogen weten, en wie weet; zelfs een vriendje of een vriendinnetje kunnen vinden!

En dit kost geld. Veel geld. Per Leonardo-kind kost het de school xe2x82xac 2500,00 per jaar extra. En helaas dekt de overheidsbijdrage aan scholen deze kosten niet.

Daarom: Wordt vrienden van Leonardo Zoetermeer! www.vriendenvanleonardozoetermeer.punt.nl.

Ik hoop toch zo dat ook mijn meisje een leuke schooltijd mag krijgen!

Mijn gedachten dwalen af. Ik zit naar een domme serie op tv te kijken, bij gebrek aan aanspraak. In de serie zitten jong-volwassenen, die zich helaas gedragen als pubers die nooit grenzen hebben leren kennen. Jammer.

Is dit nou de genereatie van de toekomst? Zijn dit straks de mensen die voor de ouderen moeten zorgen? Zijn dit mensen die stemrecht hebben? Ze hebben geloof ik nog niet eens geleerd hoeveel twee plus twee is! Al weten ze wel alles over drank en sex. Dat dan weer wel. En vloeken, nou daar kan menig mens nog wat van leren!

Hoe kan het dat deze mensen voor velen idolen zijn? Dat er andere jongeren thuisblijven voor zoveel domheid? Is het leedvermaak? Kijk; die mensen zijn nog dommer dan ik? Zouden ze er wat van opsteken?

Ik vraag mij af uit wat voor gezinnen deze grote pubers komen, die zich zo voor schut zetten op tv. Zouden dat allemaal zulke gebroken gezinnen zijn? Of is het toch een vorm van aandacht trekken? Natuurlijk begrijp ik wel dat het op tv allemaal enorm uitvergroot wordt, maar dan nog…

Ik maak mij er toch wel zorgen over hoor! En dit zal dan het voorbeeld zijn voor onze kinderen?! Ik probeer de kinderen toch wel enige normen en waarden mee te geven. En niet alleen omdat ik christen ben. Ik denk dat ook menig niet-christen zich voor dit soort gedrag schaamt. Of ben ik echt zo wereld-vreemd? Zucht.

Ik hou het toch maar bij onze manier van opvoeden. Met grenzen. Met echte liefde en aandacht. In de hoop dat onze kinderen niet wanhopig op zoek gaan naar verkeerde aandacht.En ik dank God dat het ook Zijn kinderen zijn. Hij houdt hen gelukkig beter vast dan ik ooit zal kunnen!

Mijn gedachten dwalen af. Ik zit naar een domme serie op tv te kijken, bij gebrek aan aanspraak. In de serie zitten jong-volwassenen, die zich helaas gedragen als pubers die nooit grenzen hebben leren kennen. Jammer.

Is dit nou de genereatie van de toekomst? Zijn dit straks de mensen die voor de ouderen moeten zorgen? Zijn dit mensen die stemrecht hebben? Ze hebben geloof ik nog niet eens geleerd hoeveel twee plus twee is! Al weten ze wel alles over drank en sex. Dat dan weer wel. En vloeken, nou daar kan menig mens nog wat van leren!

Hoe kan het dat deze mensen voor velen idolen zijn? Dat er andere jongeren thuisblijven voor zoveel domheid? Is het leedvermaak? Kijk; die mensen zijn nog dommer dan ik? Zouden ze er wat van opsteken?

Ik vraag mij af uit wat voor gezinnen deze grote pubers komen, die zich zo voor schut zetten op tv. Zouden dat allemaal zulke gebroken gezinnen zijn? Of is het toch een vorm van aandacht trekken? Natuurlijk begrijp ik wel dat het op tv allemaal enorm uitvergroot wordt, maar dan nog…

Ik maak mij er toch wel zorgen over hoor! En dit zal dan het voorbeeld zijn voor onze kinderen?! Ik probeer de kinderen toch wel enige normen en waarden mee te geven. En niet alleen omdat ik christen ben. Ik denk dat ook menig niet-christen zich voor dit soort gedrag schaamt. Of ben ik echt zo wereld-vreemd? Zucht.

Ik hou het toch maar bij onze manier van opvoeden. Met grenzen. Met echte liefde en aandacht. In de hoop dat onze kinderen niet wanhopig op zoek gaan naar verkeerde aandacht.En ik dank God dat het ook Zijn kinderen zijn. Hij houdt hen gelukkig beter vast dan ik ooit zal kunnen!

Zoals elke moeder hier in Nederland moet ik er ook aan geloven. Zwemles…

Elke woensdagmiddag pak ik de zwemspullen in en stappen we in ons blikkie. Dan scheuren we naar de zwemles. Eenmaal aangekomen, dalen we een lange trap af naar de kleedkamer. Bloedhete hokken, met veels te weinig plek. En ik moet er twee in bikini hijsen. Twee dames die door de hitte nog meer van de kook raken. Amxe9lie vind zwemmen spannend. Eva vind zwemmen super!

Als het eindelijk tijd is, staat de regelmoeder op. Zij zal die meester wel even waarschuwen. Ze betaald er immers voor! Met enige gene kijken de andere moeders elkaar aan als deze moeder schreeuwt tegen de badmeester dat het tijd is! Toch profiteren we hier wel van, want daardoor zitten onze kids allemaal keurig hun drie kwartier ook daadwerkelijk in het water.

Gelukkig voor mij is het zwembad te klein om elke les te mogen toekijken. Verheugd stijg ik de lange trap weer op, op weg naar de koelte. Zalig!

Ik bestel bij de bar een ijskoude cola, trek een bejaarde Margriet of Flair naar mij toe en zit mijn tijd uit. Waarom denk ik er toch nooit aan om een fatsoenlijk boek mee te nemen?

Dan gaat de huistelefoon. Er heeft xe9xe9n van de kinderen in haar zwempak gepoept. Gelukkig is het nooit mijn kind. Ik zou daar schijtziek van worden. Regelmoeder staat zuchtend op om haar kind weer schoon te poetsen. Verstandig als ze is, heeft ze voor dit soort akkefietjes een extra badpak mee.

Na drie kwartier dalen de moeders weer af. In de verzengende hitte drogen wij onze rillende kinderen af. Als ik als laatste weer boven kom met mijn meiden, zie ik alle ouders in de rij staan bij de bar. Voor een ijsje. Mijn arme zielige bloedjes van kinderen kijken jaloers toe. Geen ijsje voor hun! Dat vind ik wel zo'n onzin!

Hopen dat ze gauw hun A-diploma hebben. Dan vind ik het wel weer mooi geweest! De rest halen ze maar lekker tijdens schoolzwemmen!